Arhiva oznaka: Knjizevnost

O našem Zuki Džumhuru-čovjeku s bezbroj zavičaja !

Zulfikar Zuko Džumhur rođenje u Konjicu 1921. godine, a umro u Herceg-Novom

  1. Po ranije izraženoj želji, ukopan je u rodnom mjestu. Kao dijete službenika, koji je bio
    podložan premještajima, školovao se van Bosne i Hercegovine. Nakon srednje škole,
    apsolvirao je pravo i studirao na Akademiji likovnih umjetnosti u Beogradu.
    Bio je višestruko talentiran, svestrano obrazovan i izuzetno aktivan i radoznao.To
    pokazuje mnogobrojnost i raznovrsnost onoga čime se bavio. Bio je slikar, karikaturist i
    likovni kritičar, pisac i putopisac, pozorišni scenograf i kostimograf, filmski i televizijski
    scenarist. Uz sve ovo bio je i neumoran putnik – hodoljub koji je do kraja svoga života
    obilazio svijet i o viđenom govorio i pisao.
    Džumhur je objavio slijedeća djela: Nekrolog jednoj čaršiji, 1958, Pisma iz Azije, 1974,
    Hodoljublja, 1982. i Putovanje bijelom lađom, 1982.Osim navedenih djela Džumhur je napisao i čitav niz drugih koja su na ovaj ili onaj
    način prezentirana. Spomenimo ovdje “Pisma iz Afrike i Evrope” koja predstavljaju spoj
    putopisa i televizijskih kazivanja, zatim “Stogodišnje priče” štampane 1978. u “Politici” i
    dopunjene drugim tekstovima. Spomenimo, na kraju, i novinske tekstove koji su objavljivani
    pod naslovom “Adakale”.

    “Oslobođenje” i “Svjetlost” objavili su u sedam knjiga Džumhurova sabrana djela 1991.
    u povodu sedamdesetgodišnjice njegova rođenja.
    Govoriti o Džumhuru kao o likovnom umjetniku i stručnjaku dužnost je drugih.

Alija Isaković :”Mi smo uvijek prestavljani kao Bošnjaci,u sovjetskim naučnim djelima,u turskim enciklopedijama…

Dakle, Bošnjak je tradicionalno nacionalno ime bosanskohercegovačkih muslimana, sandžačkih muslimana i svih drugih muslimana koji govore bosanskim jezikom.

Osim nas koji se znamo, u samoj Turskoj je oko šest miliona Bošnjaka (iz više generacija), a danas ih ima od Kanade do Novog Zelanda.

U sovjetskim naučnim djelima i enciklopedijama, u turskim enciklopedijama, i u nekih drugih naroda koji su s nama imali historijske kontakte, mi smo uvijek prestavljeni kao Bošnjaci.

Šta je srpska književnica Isidora Sekulić pisala o bosanskom jeziku ?

Najobrazovnija i jedna od najpopularnijih Srpkinja Isidora Sekulić, književnica, prevodilac i književni kritičar, član Srpske kraljevske akademije i prva žena akademik u Srbiji, rođena 1877.godine u bačkom selu Mošorinu, a umrla 1958.godine u Beogradu.

Još davne 1941.godine govorila je i pisala o Bosanskom jeziku, napisala je esej koji teško da će moći neko tako napisati. Živjela je u svijetu jezika, govorila je nekoliko jezika i bavila se cijelog života istraživanjem jezika, posebno maternjim.

O Bosanskom jeziku, Isidora je zapisala: ”Možda je baš i neko iz Austrije osjetio da je to jezik silno afektivan, ujedno tako bridak da se prije misao oštri o njega nego on o misao.

Austrija je u zvaničnom i u privatnom govoru po pravilu upotrebljaval izraz ‘bosanski jezik’. Jezik koji radije govori indirektno nego direktno, koji ljudima i stvarima daje nadimke i atribute neuhvatljivog stila.

Što Bosna jezikom dohvati, blago tome, ili teško tome. Jezik je bio jedina sloboda bosanskog života. On se izradio kao muzički instrument i kao oružje. Tanan je, užutio je, očišćen je, svetinja je, sablja je”.